Als uitvaartleider deel ik in vele levensverhalen. Een aantal van die verhalen krijgen juist betekenis door hun eenvoud. Onlangs begeleidde ik een afscheid dat me eraan herinnerde dat schoonheid vaak in de kleine dingen schuilt.
Bij de controle van het lichaam van Francis, op haar kamer in een verzorgingstehuis, viel mijn oog op een tegeltje in de vensterbank met de Friese woorden: “Wês in sinnestriel, in oar hat der ferlet fan.” Ik glimlachte toen ik het zag; ik herkende de uitdrukking uit vroegere jaren. De tekst betekent: “Wees een zonnestraal, een ander kan het wel gebruiken”.
Francis was van Friese komaf, net als ik. Ik stelde voor om bij het afscheid zelf ook enkele woorden in de Friese taal te spreken. Dat idee werd door de familie met open armen ontvangen. Natuurlijk heb ik de wijsheid van dit tegeltje meegenomen in mijn woorden, als een boodschap die Francis ons mee wilde geven in het leven.
Francis stond in het verzorgingstehuis bekend als Zonnestraaltje. Haar warmte en vriendelijkheid hadden tallozen verwarmd in hun donkerste dagen.
Toen we Francis naar haar laatste rustplaats brachten, gebeurde er iets bijzonders. Een zonnestraal brak door de wolken en viel precies op haar graf. Het voelde als een teken, een geruststelling dat haar licht nog steeds bij ons was.
Enkele weken na de uitvaart ontving ik van de familie eenzelfde tegeltje als dank. Dit tegeltje heeft een speciale plek op mijn bureau.
Laten we er allemaal voor elkaar zijn als een zonnestraal, een lichtpuntje dat altijd welkom is. Niet alleen in moeilijke tijden, maar juist ook op de alledaagse momenten.