Toeval of verbonden zorg?
Het is vlak voor Kerst 2020 wanneer mijn dochter thuiskomt van haar stage in een verpleeghuis. Zodra ze binnenkomt zie ik het meteen: de vermoeidheid. De afgelopen weken zijn zwaar voor haar geweest.
Collega’s die getroffen worden door corona. Bewoners die ziek worden en soms ook overlijden. Werken in beschermende pakken, met mondkapjes en brillen op, terwijl de kamers van bewoners vaak warm zijn. En ondertussen toch proberen de zorg te geven die mensen nodig hebben.
Voor stageopdrachten was nauwelijks tijd. Ze werd eigenlijk gewoon volledig meegeteld in het team. Alle zeilen moesten worden bijgezet.
Maar nu is het bijna Kerst. Een paar dagen even niets. Tijd om op adem te komen en bij te tanken. Terloops vertelt ze :
“ Mam, waarschijnlijk komt er de komende dagen weer iemand te overlijden. Die mevrouw eet al een paar dagen niet meer. Het is zo’n schatje. Ik heb haar de afgelopen dagen verzorgd.”
Eerste Kerstdag ben ik thuis bezig met de voorbereidingen voor het kerstdiner wanneer mijn telefoon gaat. Het is de familie V. Hun moeder is overleden en ze vragen of ik de uitvaart met hen wil regelen. Wanneer ze vertellen waar hun moeder ligt, realiseer ik me meteen dat het gaat om de mevrouw waar mijn dochter de afgelopen dagen zo intensief voor heeft gezorgd. Ik vertel het voorzichtig aan de familie. Dat het wel heel bijzonder toeval is dat mijn dochter in haar laatste dagen voor hun moeder heeft gezorgd.
Aan de andere kant van de lijn wordt het even stil. Dan zegt iemand zacht: “Dat maakt het juist zo bijzonder voor ons. U en uw dochter die samen betrokken zijn bij de laatste dagen van onze moeder. De één in de zorg, in haar laatste levensfase. En de ander die ons begeleidt naar het afscheid.
Het werd een mooi en persoonlijk afscheid, in kleine kring; een crematie in Zwolle; Precies zoals mevrouw het zelf had gewild en zoals de familie het graag voor haar wilde.
En mijn dochter? Die heeft haar stageperiode glansrijk afgerond. Inmiddels werkt ze als verpleegkundige in het St. Jansdal in Harderwijk.
Soms lijkt iets puur toeval. Maar af en toe voelt het alsof zorg, aandacht en mensen precies op het juiste moment samenkomen.